Hoe kreeg ik kanker?

Dit is geen verhaal over hoe je kanker kan krijgen of juist kan voorkomen het te krijgen. Het is mijn verhaal over hoe het proces ging voorafgaand aan het bericht dat ik kanker bleek te hebben.

Het begon met een bult in mijn oksel en verdikte klieren bij mijn hals. Je denkt nooit aan het ergste en daarom ben ik niet direct naar de dokter gegaan. Na een aantal weken ging het niet weg. Ik had kerstvakantie en besloot naar de huisarts te gaan. Die stuurde mij met spoed naar het ziekenhuis, omdat ze het niet vertrouwde. Ik weet haar woorden nog goed: “Het kan Ziekte van Pfeiffer zijn, maar ook lymfklierkanker. Dus ik ga je toch doorsturen naar het ziekenhuis.” Een opmerking die nogal onverwachts kwam, maar gelukkig maakte ze die inschatting. Achteraf bleek ze namelijk gelijk te hebben.

Wat volgde was anderhalve week van in en uit meerdere ziekenhuizen, en nog meer onderzoeken.
Een arts Interne Geneeskunde die me checkte en vragen stelde;
foto’s van mijn longen;
echo van mijn schouders, hals en lies incl. testikels (wat best grappig was);
eerste voorlopige uitslag;
ct-scan;
PET-scan;
de definitieve uitslag.

Uiteindelijk is het hele proces snel gegaan. Op maandag 21 december zat ik bij de huisarts en op donderdag 31 december, de middag van oudjaar, kreeg ik te horen dat ik Ziekte van Hodgkin had, een vorm van lymfklierkanker. Een ontzettende schok uiteraard maar ik had me ingesteld op het slechtst mogelijke, omdat de voorlopige uitslag al niet veel goeds voorspelde.

Ik kreeg direct allerlei informatie over de behandeling en wat het zou gaan betekenen qua bijkomende zaken. Veel onzekerheid over wat zou gaan komen, maar wel prettig dat ik definitief wist wat het was en dat we aan de slag konden gaan om het weg te krijgen.

In mijn volgende blogs wil ik meer gaan vertellen over het hele proces dat na deze eerste bekendmaking kwam.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *